پدیده فَت‌فوبیا در جنبش وگنیسم

مصاحبه تیلور وولفرم (متخصص تغذیه وگن) با چلسی لینکن (کنشگر وگن)

 

fatphobia، هراس از چاقی در جنبش وگنیسم

 

تیلور وولفرم (Taylor Wolfram): امروز خوشحالم تا این مطلب را با شما به اشتراک بگذارم! این مصاحبه من با چلسی لینکن (Chelsea Lincoln) از گروه صدای افراد وگان­ چاق (Fat Vegan Voice) بوده که در بیست سال گذشته برای حمایت از وِگان‏های چاق فعالیت کرده است.fatphobia

 

 

 

من به عنوان یک انسان با سایز معمولی دوست دارم تا صدای افراد چاقی را به گوش شما برسانم که در انجمن‏‌های حمایت از حقوق حیوانات فعالیت می‏کنند. نکته غم‌‏انگیز اینجاست که افراد زیادی تجربیات چلسی را پشت سر گذاشته‏‌اند. انزجار و ترس از افراد چاق بین وِگان‏ها به شدت گسترده است. چلسی تجربیات خود را در یک تماس ویدئویی با من به اشتراک گذاشت، و من هم خوشحالم تا آنها را با شما به اشتراک بگذارم.

این موضوع برای من اهمیت زیادی دارد، چراکه دو تا از علاقه‏‌های اصلی من را در بر می‏گیرد: حمایت از حقوق حیوانات و حمایت از افراد چاق.

متاسفانه بعضی از اعضای جنبش‏‌های حمایت از حقوق حیوانات این نکته را فراموش می‏کنند که باید با انسان‏ها هم رفتار دوستانه‏‌ای داشته باشند.

 

قبل از شروع بحث باید از تعریف یک سری کلمات اطلاع داشته باشیم.

ترس از چاقی یا افراد چاق (Fatphobia): وحشت بیمارگونه از چاقی (رابینسون و همکاران، ۱۹۹۳)

وگانیسم: یک روش زندگی که در آن فرد سعی می‎کند تا جای ممکن و به صورت عملی برای جلوگیری از سوءاستفاده و بدرفتاری با حیوانات برای به دست آوردن مواد غذایی، پوشاک یا اهداف دیگر جلوگیری کند. (The Vegan Sociaty)

ترس از چاقی در وگانیسم یعنی تبعیض قائل شدن برای یک فرد وِگان به دلیل چاق بودن. علاوه براین، بعضی از وگان‏ها افراد غیر وِگان را به دلیل چاق بودن مسخره کرده و به آنها توصیه می‏کنند تا برای خلاصی از چاقی به وگانیسم روی بیاورند. ترس از چاقی را ‏می‏توان به شکل‏‌های پنهان و آشکار در جامعه مشاهده کرد، و این ترس رابطه نزدیکی با پدیده تبعیض جنسی دارد.

 

چلسی لینکن کیست؟

چلسی در تمام طول زندگی خود چاق بوده است. او به خاطر چاق بودن در دوران کودکی مورد تمسخر دیگران قرار می‏گرفت. در این میان داشتن حیوانات خانگی، منشأ بزرگی برای دریافت محبت بی­‌قیدوشرط و به دور از قضاوت شدن بدن او شد، و این امر مسیر چلسی را به سوی وگانیسم هموار کرد. ارتباط داشتن با حیوانات خانگی به چلسی کمک کرد تا درک متفاوتی از احساسات و هوشیاری حیوانات داشته باشد.

چلسی در دوران تحصیلش در شهر یوجینِ ایالت اورگن (Eugene, Oregon) با دنیای کنشگری حقوق حیوانات آشنا شد. او همچنین مدیریت انجمن دانشجویی حمایت از حقوق حیوانات را بر عهده داشت (صحبت با چلسی باعث شد تا خاطراتم را از انجمن حمایت از حیوانات در دانشگاه کلیولند به یاد بیاورم). چلسی در دهه ۱۹۹۰ میلادی و در دوران گسترش مفهوم اقدام مستقیم (Direct Action) بین کنشگرها به این فعالیت می‌‏پرداخت. او در خط مقدم تظاهرات و اعتراضات برای حمایت از حیوانات و آزادی آنها بود.

متاسفانه ترس از چاقی و تبعیض جنسیتی در جنبش حمایت از حقوق حیوانات مانع بزرگی را برای فعالیت‏‌های او ایجاد کرد.

 

تبعیض جنسی و جنبش حمایت از حقوق حیوانات

رفتار سایر کنشگران و افراد معمولی با چلسی به دلیل شکل بدن او همواره متفاوت بوده است. او به یاد می‏‌آورد که در یکی از اعتراضات، دیگران به سمت او همبرگر پرتاب می‏کردند و به او ناسزا می‏گفتند. در عین حال سایر فعالان حاضر در تظاهرات سکوت کردند و حتی حال او را پس از حمله این افراد جویا نشدند.

 

«من به جنبشی که به طور کامل به آن پایبند بودم، احساس تعلق نداشتم»

 

بسیاری از افراد در جوک‏های خود چلسی را به حیواناتی مانند خوک‏ و وال‏ تشبیه کرده‏‌اند. او به همین خاطر درک بهتری از کلیشه‏‌های منفی درباره این حیوانات پیدا کرده است. او از کار کردن با خوک‏ها به عنوان یک تجربه ویژه یاد می‏کند.

او همواره در معرض کلیشه «لاغر بودن وگان‏ها» قرار گرفته است. سایر افراد همواره با مشاهده تلاش او برای حمایت از حیوانات این جمله تکراری را می‏گفتند: «امکان ندارد که تو وِگان باشی».

fatphobia

چلسی لینکن: متأسفانه ایجاد شرمندگی و کلیشه سازی سایز بدن در جامعه وگان متداول است

 

چلسی احساس می‏کرد که نظرات او بین سایر فعالان حقوق حیوانات جدی گرفته نمی‏شوند. او از فرآیندهای تصمیم‏‌گیری کنار گذاشته می‏شد. او کم کم احساس می‏کرد که وگانیسم یک «جمع مردانه» است. او در تجربه خود متوجه شد که این جنبش نیز مانند سایر فعالیت‏های عدالت اجتماعی توسط مردان رهبری شده و زنان فقط نقش تدارکاتی را در آنها دارند.

«تنها زنانی در انجمن‏‌های حمایت از حقوق حیوانات مورد پذیرش دیگران بودند که اندام متناسب و زیبایی داشتند. در عین حال، حتی آنها هم نقش قابل توجهی در تصمیمات نهایی نداشتند».

چلسی با ابراز نگرانی درباره تبعیض جنسیتی و ترس دیگران از چاقی با واکنش‏‌های منفی روبرو می‏شد. او حتی احساس می‏کرد که سایر کنشگرها از او متنفر بودند. دیگران با گفتن جمله «ما با حیوانات سروکار داریم» اجازه صحبت کردن درباره تبعیض جنسی را نمی‏دادند. او حتی از یک نفر در این جنبش شنیده بود که: «من مردسالار نیستم، اما نسبت به همه بدرفتاری می‏کنم»!

 

ننگ اضافه وزن

مانند بسیاری از افراد چاق، چلسی احساس می‏کرد که با بدن خود در نبرد است. او از این احساس متنفر بود و همیشه به دنبال راهی برای تغییر آن می‏گشت. حقیقت اینجاست که یک بدن چاق به هیچ وجه چیز بدی نیست، اما پس زدن افراد چاق در فرهنگ ما منجر به احساس نیاز افراد چاق برای کاهش وزن می‏شود. چلسی تا جای ممکن به دوچرخه سواری و ایروبیک روی آورد و تا جای ممکن کمتر غذا می‏خورد.

 

«من حس می‏کردم که همه کارهای درست را انجام می‏دهم، اما درباره بدن خودم این احساس را نداشتم»

 

با تمام این کارها، مردم باور نمی‏کردند که چلسی از یک سبک زندگی سالم برخوردار است و او را یک مورد استثنا حساب می‏کردند. این مفهوم از یک چاق خوب بودن (برای مثال تلاش مستمر برای گریز از چاق بودن، یا حتی یک چاق خوش‌استایل بودن) همچنان ناشی از چاقی‌هراسی است. با این تفاوت که از نظر اجتماعی یک روش پذیرفته شده‌تر است که افراد برای فرار از برچسب یک فرد چاق بودن انتخاب می‌کنند! با این حال هیچ کس نباید با اندازه بدن، ظاهر یا تندرستی خود احترام دیگران را به دست بیاورد.

 

«من متوجه شدم که مردم به سلامتی من اهمیت نمی‏دادند و من را همچنان جدا از خود می‏دانستند»

 

اما چلسی اکنون تلاش می‏کند تا دو موضوع سلامتی و وزن را از یکدیگر جدا کند. او پس از اطلاع درباره جنبش پذیرش چاقی تبدیل به یکی از فعالان حقوق افراد چاق شد.

 

جنبش پذیرش چاقی

چلسی پس از مدتی نتوانست ترس از چاقی و تبعیض جنسیتی را در جوامع حمایت از حقوق حیوانات تحمل کند، و به این ترتیب به جنبش پذیرش چاقی پیوست. او با مطالعه مجله Figure 8 از کریسی دردن (Krissy Durden) متوجه شد که می‏تواند در کنار چاق بودن، به کنشگری خود ادامه بدهد. شیلو جورج (Shilo George) یکی دیگر از کنشگران پذیرش چاقی بود که الهام بخش چلسی شد.

او پس از مدتی در گروه‏های حمایت از حقوق حیوانات شرکت کرد که عمدتا از زنان و افراد همجنس‏گرا تشکیل شده بودند. فضای همه‌‏پذیر این گروه‏ها با فضای سمی و مردانه گروه‏های قبلی تفاوت زیادی داشت. با این حال او همچنان متوجه شد که دیگران از تجربه‌‏های او درباره ترس از چاقی استقبال نمی‏کردند.

 

حمایت از وگان‏های چاق

متاسفانه همچنان ارتباط نزدیکی بین جنبش‏های حمایت از حیوانات و پذیرش چاقی وجود ندارد. این دو جنبش از نقاط مشترک زیادی برخوردار هستند. چلسی در این باره گفت که پیدا کردن وِگان‏های چاق و حامیان حقوق افراد چاق از اهمیت زیادی برخوردار است.

چلسی این روزها در فستیوال‏های وگانیسم درباره موضوعاتی مانند وِگان‏های چاق، تنوع و همه‌‏پذیری در جوامع وِگان، نیاز به حمایت افراد معمولی و اهمیت این موضوع سخنرانی می‏کند.

در ادامه می‏توانید به فایل صوتی سخنرانی او در مراسم VegFest پورتلند در سال ۲۰۱۹ گوش بدهید که با حضور چارلی کوکر از گروه Vegan Warrior Princesses Attack و اندی تابار از گروه Bearded Vegans و Compassion Company برگزار شد.

علاوه بر این می‏توانید ویدئوی او را در مصاحبه با رایان پتی از مجله T.O.F.U.، جنی ماری از وبلاگ سبک زندگی وگان Jennie Marie و اندی تابار مشاهده کنید.

 

چطور حامی بهتری برای جنبش پذیرش چاقی باشیم؟

اگر سایز بدن شما عادی است، برای چند لحظه به داشتن این مزیت و حمایت از افراد چاق فکر کنید. چلسی به چند نکته خاص برای حمایت بیشتر از افراد چاق بین وِگان‏ها اشاره می‏کند:

۱) با افراد چاق با احترام برخورد کنید.

۲) در صحبت‏های خود درباره عدالت و طبقه بندی اجتماعی به مسئله ترس از چاقی بپردازید.

۳) درباره تجربه افراد چاق تحقیق کنید. هرچه بیشتر درباره ترس از چاقی بدانید، کمتر دچار آن می‏شوید.

۴) به افراد چاق باور داشته باشید. چلسی با به اشتراک گذاشتن داستان خود برای گسترش پذیرش چاقی تلاش می‏کند، اما برخی افراد حتی به حرف‏های او گوش نمی‏دهند.

۵) هنگام بیرون رفتن با افراد چاق به مکان‏هایی بروید که صندلی‏‌های راحتی برای آنها داشته باشد. اگر به این گزینه دسترسی ندارید، تحقیق بیشتری درباره آن انجام بدهید (انجام دادن این کار می‏تواند کمک بزرگی به آنها باشد). اگر در نزدیکی خود به این امکانات دسترسی ندارید، مکان‏های دیگری را انتخاب کنید.

۶) به رستوران‏ها نامه بفرستید و از آنها بخواهید تا برای افراد چاق صندلی‌‏های ویژه تهیه کنند.

۷) اگر صاحب رستوران یا برگزار کننده یک رویداد هستید، از داشتن صندلی‌‏های مناسب برای افراد چاق اطمینان حاصل کنید.

۸) دوستان چاق خود را در توییتر، فیسبوک و اینستاگرام دنبال کنید و از تجربه‏‌های آنها استفاده کنید.

fatphobia

شما می‏توانید در وبسایت fatveganvoice.com درباره چلسی چیزهای بیشتری را یاد بگیرید و او را دنبال کنید. شما همچنین می‏توانید با شناسه fatveganvoice@ در اینستاگرام و فیسبوک او را دنبال کنید.

منبع:

ترجمه شده از https://www.taylorwolfram.com/vegan-fatphobia/

دیدگاهتان را بنویسید

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد. فیلدهای مورد نیاز با * مشخص شده است

نوشتن دیدگاه